خبرنامه دانشجویان ایران: سرانجام جنگ جمل و نحوه برخورد با عایشه و اهل بغی توسط حضرت امیر (علیه السلام) موضوع سخنرانی حجت الاسلام کاشانی در شب چهارم 23 شب پای سفره متجات هیئت عبدالله بن حسن(علیه اسلام) در مسجد کربلا بود.
به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در ادامه نکات مهم و صوت این جلسه تقدیم مخاطبان می شود:
امیرالمومنین(علیه السلام) در جمل با کمترین کشته در سپاهشان و بیشترین تلفات در سپاه دشمنشان پیروز شد.
امیرالمومنین(علیه السلام) که از مدینه به بصره می آمدند برادر عثمان بن حنیف را در مدینه به جای خود حاکم مدینه کردند. سهل بن حنیف برادر عثمان از او خیلی زاهدتر بود. می خواستند عثمان را بکشند در بصره که عثمان گفت اگر من را بکشید برادرم کسی از خاندان زبیر و طلحه زنده نمی گذارد لذا عثمان را نکشتند.
خبر به امیرالمومنین(علیه السلام) رسید که در بصره کودتا شده است و 400 نفر کشته شده است. به این مسئله می گویند بغی.
بررسی مسئله بغی در کتاب فقهای شیعه خیلی کمک می کند برای فهم ولایت فقیه. 2جا در بحث فقهی شیعه خیلی کمک می کند برای فهم ولایت فقیه که نشان می دهد اداره حکومت توسط فقیه از واضحات است: 1- بغی 2- خراج اهل ذمه
فقهای شیعه حتی در زمان صفویه هم در معرض حاکم شدن و حکومت نبودند، لذا در آن زمان علمای بزرگی مثل علامه مجلسی به نشر و تبیین تشیع می پردازند و حتی ایشان خیلی از کتاب ها را به فارسی ترجمه کردند.
بغی چیست؟ یعنی یک جریانی در زمان حکومت حاکم اسلامی یک عده ای با یک فرماندهی این ها در برابر حکومت عملیات نظامی یا امنیتی می کند حال یا ایزائی یا ایجابی. یا یک جایی را اشغال می کنند یا امنیت را مختل می کنند. گروهک منافین هم در ابتدای انقلاب همین کار را کردند. جرم سیاسی را کسی نمی تواند ببخشد.
اگر کسی از این گروه مختل کننده امنیت حکومت حمایت کند خون اش هدر رفته است و مال و اموالش اعتبار ندارد مادامی که هسته مرکزی هست. ماجرای بغی مادامی وجود دارد که زور وجود دارد و یک هسته فرماندهی وجود دارد.
عایشه تلاش داشت در عراق بماند چون اگر به مدینه می رفت ضایع می شد که عایشه اتفاقا در زمان امیرالمومنین(علیه السلام) ساکت بود و مضمحل شد. لذا حضرت علی می خواست عایشه برود به مدینه تا اولا فتنه گری نشود و دوما زور از بین رفته بود و جمع جبل از بین رفت. بخشش امیرالمومنین حکیمانه بود.
فتنه امیرالمومنین(علیه السلام) را زمین زد نه جنگ.
زبیر خاطراتش با رسول خدا و حضرت علی(علیه السلام) که یادش آمد برگشت از جنگ. وقتی داخل سپاهش آمد ه اسبابش را بردارد و برود پسرش او را دید و آنجا عبدالله بن زبیر به زبیر گفت ترسیدی! حضرت علی آن عبارت عجیب را درباره زبیر گفته اند که زبیر از ما اهل بیت بود تا فرزند نحسش به بلوغ رسید.
3علت بدبختی و ریزش زبیر: رشوه، عبدالله بن زبیر و خاله عبدالله بن زبیر که همان عایشه می شود. به عایشه که فرزند نداشت می گفتند ام عبدالله، آنقدر قرابت بود میان عبدالله بن زبیر و او.
زبیر مثل طلحه نجنگید با امیرالمومنین رفت و کسی او را در راه دید و سرش را برید و برای امیرالمومنین(علیه السلام) آورد که امیالمومنین(علیه السلام) گفتند کار بیخودی کردی که زبیر را کشتی! و ایشان فرمودند قاتل ابن سفیه فی النار! یعنی قاتل زبیر در آتش است.
در ماجرای اهل بغی اگر خطر آن ها از سرجامعه برداشته شود دیگر لازم نیست ادامه داد با آنها و آن ها را تار و مار کامل کرد.
سرانجام از جمل و سه گانه اش طلحه و زبیر کشته شد و عایشه ماند و شترش! در روایات صحیح السند اهل سنت امده است که امیرالمومنین(علیه السلام) فرمودند شتر عایشه گوساله سامری این امت است. حاکم نیشابوری و ذهبی این روایت را تایید کرده اند.
بغی چند سال پیش –سال 88- برای کشور ما اتفاق افتاد. اگر بغی در جامعه پیش آمد، حکم آن دسته فرماندهی اش اعدام است لذا اگر مصلحت جامعه ایجاب کرد که به گونه ای دیگر برخورد شود با این شورای فرماندهی این رحم و عطوفت است نه ظلم!
عایشه برای برگشتن به مدینه برای حضرت علی شرط گذاشت، اینکه عبدالله بن زبیر را حضرت نکشد.
بعضی جوانان مدینه بعد از ماجرای جمل می آمدند در خانه عایشه را می زدند و می گفتند و قرن فی بیوتکم! (آیه 33 سوره احزاب) و عایشه های های گریه می کرد تا مقنعه اش خیس می شد!
